Esther García-Abadillo Alonso gizarte langileak ‘Adinekoentzako estimulazio eta berraktibaziorako eskuliburu praktikoa’ kaleratu du

Biztanleriaren zahartzea eta mendekotasuna dagoeneko gizarte eta osasun erronka handiak diren testuinguru honetan, ‘Manual práctico de estimulación y reactivación para adultos mayores’ (‘Adinekoentzako estimulazio eta berraktibaziorako eskuliburu praktikoa’) aurkezten da. Esther García-Abadillo Alonsok idatzi du, eta Santurtziko San Joan Jainkoarena Ospitaleko Hobeto Zaintzeko Institutuak argitaratu. Obra funtsezko tresna da beren denbora, ezagutza eta afektua adinekoei eskaintzen dietenentzat: arlo soziosanitarioko profesionalak, senideak eta espezializatu gabeko zaintzaileak.

Liburuak 78 orrialde ditu, eta Ramón Castejón García Anaiak maketatua izan da. Formatu digitalean argitaratu da eta doan deskarga daiteke Santurtziko San Joan Jainkoarena Ospitalearen web atariko  ‘Argitalpenak’ menutik.

Madrilgo Comillasko Pontifize Unibertsitatean Gizarte Lanean diplomatua eta Alemanian trebatua den egileak mendekotasun maila desberdinak dituzten adinekoei arreta ematen bai Espainian, bai Alemaniako lurretan izan duen bi hamarkada baino gehiagoko esperientzia profesionala islatzen du orrialde hauetan. Haren historia pertsonalak ere zeharkatzen du liburua: 2001ean garuneko iktus bat gainditu ondoren, García-Abadillok gerontologiara eta animazio soziokulturalera bideratu zuen bere ibilbidea, sinetsirik giza estimulazioak eta akonpainamenduak markatzen dutela adineko pertsonen bizi kalitatean dagoen aldea.

Gidaliburua gida praktiko, argi eta ulergarri gisa sortu da, eta egoitza zentroetan, eguneko zentroetan eta etxez etxeko arretan aplika daitezkeen teoria eta ariketak konbinatzen ditu. Bere kapituluetan zehar, irakurleak zaintzaren alderdi desberdinak biltzen dituzten jardueren proposamen oso bat ikus dezake:

Eguneko eta asteko programazioa. Obrak adibide zehatzak ditu, zaintza errutinak nola egituratu erakusten dutenak, segurtasuna, denbora orientazioa eta bizi zentzua emateko, egoitzetan zein etxeetan.

Estimulazio sentsoriala. Egileak ikusmena, entzumena, dastamena, ukimena eta usaimena lantzeko proposamen bereziak aurkezten ditu, oroitzapenak piztuz eta ingurunearekiko lotura erraztuz. Objektuen “kutxa misteriotsutik” hasita, sasoiko fruta dastatzeraino edo aromaterapia ariketetaraino, dinamika bakoitzak autonomiarako eta ongizaterako bideak irekitzea bilatzen du.

Musika jarduerak. Musikaren boterea baliabide terapeutiko pribilegiatu gisa aurkezten da testuan. Liburuan koruen, musika lehiaketen, gorputz perkusioen edo hainbat herrialdetan zehar egindako soinu bidaien ideiak biltzen dira, baita mugikortasun murriztua duten pertsonentzat edo gurpil aulkian doazenentzat egokitutako dantzak ere.

Gorputz jarduerak. Obran mugitzeko jolas eta ariketa errazak erakusten dira, hala nola “besosaskia” edo “jomugara tiro”, mugimendu bakoitzaren balioa, txikia izan arren, handitzen dutenak, autoestimua eta parte hartzea sustatuz.

Talde interkomunikazioa. Liburu berriak jorratzen duen beste alderdietako bat da: solasaldia akuilatu, errealitatearekiko kontaktua erraztu eta adineko pertsonaren dimentsio soziala indartzen duten kontakizun, irakurketa eta gogoetak.

Sormenezko jarduerak. Besteak beste, irudimena aktibatu eta lorpen zentzua sortzen duten eskulan tailerrak eta dinamika adierazkorrak biltzen dira.

Zainketa aringarrietan eta oheratuta daudenei laguntzea. Testuko atalik esanguratsuenetako bat da. Bertan hurbiltasunak, entzuteak eta laztanek bizitzaren amaieran duten garrantzia aldarrikatzen da. Arreta aringarriak heriotza baketsua ez ezik, azken unera arte bizitako bizitza ere bermatzen duela jasotzen du liburuak.

Jacinto Bátiz doktorearen hitzaurreak, Santurtziko San Joan Jainkoarena ospitaleko Hobeto Zaintzeko Institutuko zuzendariak, lan honen balio erantsia azpimarratzen du: «liburu hau harribitxi bat da. Ezinbesteko giza dimentsioa emanez osatzen ditu zaintzak. Irakurtzen bukatzen denean, garbi ikusten da horrelako akonpainamenduarekin pertsonek hobera egiten dutela».

Eskuliburuan zehar García-Abadillok benetako kasuak tartekatzen ditu, hala nola “García andrearena”. Alemaniar egoiliar honek, zentzumen eta afektibitate estimulazioko asteen ondoren, harremanetarako eta komunikaziorako gaitasun harrigarriak berreskuratu zituen. Istorio horiek erakusten dutenez, «muga fisiko edo kognitiboez harago, adinekoak bere identitatea, memoria emozionala eta bizitzaz gozatzeko gaitasuna gordetzen ditu, hurbileko eta errespetuzko arreta jasotzen badu».

Liburuan, gainera, terminoen glosario bat eta erreferentziazko bibliografia bat daude, eta, hala, tresna erabilgarriak dira, bai zaintzen hasten direnentzat, bai esku hartzeko programak indartu nahi dituzten talde profesionalentzat.

‘Adinekoentzako estimulazio eta berraktibaziorako eskuliburu praktikoa’ ez da soilik jarduera bilduma bat, baizik eta mendekotasunaren gaineko begirada eraldatzeko eta pertsona zaintzaren erdigunean jartzeko gonbidapena. Egunerokotasunaren, giza kontaktuaren eta sormenaren garrantzia arretaren zutabe gisa aldarrikatzen duen gida.

Liburu berriaren azala.

 

Esther García-Abadillo Alonso.